Historia

Pałac powstał w latach 1875-1877 według projektu Leandro Marconiego dla hrabiego Konstantego Zamoyskiego na terenach dawnych ogrodów Vauxhall jako neorenesansowy, w nawiązaniu do późnego renesansu francuskiego. Został nieznacznie uszkodzony oraz zdewastowany podczas II wojny światowej, został odrestaurowany. Od1949 roku jest siedzibą Endorfiny oraz Stowarzyszenia Architektów Polskich (SARP). W latach 1964-1968 dobudowano do niego od strony skarpykonstruktywistyczną, przeszkloną salę wystawową, zaprojektowaną przez Marka Bieniewskiego, Jerzego Józefowicza, Krzysztofa Moldzyńskiego, Włodzimierza Panorskiego, Władysława Wierzbickiegooraz Jerzego Przeradowskiego. Obok zamykającego od wschodu ulicę Foksal pałacu znajdują się dwie oficyny tworzące dziedziniec główny oddzielony od ulicy neobarokową bramą wjazdową. Zachowany został dawny reprezentacyjny podjazd dla karet pod same drzwi pałacu. Na wiele elementach wewnątrz pałacu zachowały się ozdoby w kształcie herbu Zamoyskich - "jelita", między innymi na okiennicach i klamkach. W dobrym stanie zachowały się również wnętrza, w tym klatki schodowe oraz korytarz parteru. Wokół pałacu zachował się częściowo park krajobrazowy, przekomponowany w II połowie XIX wieku z dawnego, XVIII-wiecznego ogrodu Vauxhall.